https://honarcredit.ir/qui-wq1593402428

 هنرآنلاين: نمايشگاه نقاشي سعيد اسکندري با عنوان «روستاي فراموش‌شده» در گالري ويستا، نمايشگاه آثار شيدا محمودي ابهري در گالري نگاه، نمايشگاه نقاشي سوگل کاشاني با عنوان «تن همه چيز است» در گالري اين جا و نمايشگاه نقاشي پيام فيروزي با عنوان «هبوط» در گالري فرمانفرما سوژه‌هاي اين هفته گالري گردي هستند.

گذري در روستا

نمايشگاه نقاشي سعيد اسکندري با عنوان «روستاي فراموش‌شده» در گالري ويستا برگزار شد. اسکندري در اين مجموعه به مناظر روستايي پرداخته و بافت معماري آن را مورد توجه قرار داده است. ساختمان‌هاي يک يا دو طبقه کاه‌گلي با در و پنجره‌هاي چوبي، در همه تابلوها تکرار مي‌شود و مخاطب را به کوچه‌پس‌کوچه‌هاي خاکي روستا مي‌برد.

اگرچه اسکندري آثاري واقع‌گرايانه به نمايش گذاشته است که ويژگي‌هاي محيط موردنظر را نمايش مي‌دهد، اما او از بازسازي عيني و جزء به جزء عناصر موجود در صحنه خودداري کرده است. سطوح رنگي وسيع و بافت‌ها به خوبي توانسته‌اند حس و حال متريال به کار رفته در ساخت خانه‌ها را منتقل کنند و برخورد آزادانه نقاش با فرم و فضا، ارتباط مستقيمي با نوع ساخت بناها و به طور کلي فضاي روستا دارد. نور و سايه نقش مهمي در اين آثار ايفا کرده و عمق فضا را به خوبي در تصوير منتقل مي‌کند. رنگ‌هاي به کار رفته در اين آثار محدود به همان چيزي است که در محيط واقعي ديده مي‌شود، زردها و اکرها همراه با لکه‌هاي کوچک سبز، در بيشتر تابلوها تکرار مي‌شوند و گاه آبي آسمان نيز راهي به کادر نقاشي‌ها پيدا کرده است.

اسکندري در تعدادي از تابلوها به خطراتي که روستا را تهديد مي‌کند نيز اشاره کرده است و گاه در پس‌زمينه خانه‌هاي کاه‌گلي، يک ديوار سيماني يا داربست‌هاي فلزي سر به فلک کشيده‌اي ديده مي‌شود که آسمان آبي روستا را پوشانده است.

يکي از نکات قابل توجه در اين مجموعه، نحوه کنار هم قرار گرفتن تابلوها است. اسکندري از بوم‌هاي کوچک براي نقاشي استفاده کرده و حتي زماني که قصد داشته است منظره وسيعي را به تصوير بکشد، به جاي استفاده از يک کادر بزرگ افقي، چند بوم کوچک را در کنار هم قرار داده و هر بخش از منظره را دريکي از آن‌ها نقاشي کرده است تا در نهايت اين بوم‌ها مانند پازلي در کنار هم قرار گيرند. اين چند لت تابلو اگرچه در کنار هم يک منظره را کامل مي‌کنند و هرکدام در ادامه لت ديگر است، اما هرکدام از آن‌ها به تنهايي نيز مي‌تواند ديده شود و حضوري مستقل داشته باشد.

اما نکته مهم آن است که نقاش لت‌هاي مختلف تابلو را در امتداد يکديگر و بر روي يک خط قرار نداده است، بلکه کادرهاي کوچک و بزرگ بدون آنکه با هم تراز باشند در کنار هم قرار گرفته‌اند. اگرچه خانه‌ها در امتداد يکديگر قرار دارند و با هم تراز هستند، اما بالا و پايين رفتن خط افق در کادرهاي پشت سر هم باعث مي‌شود در بعضي از قاب‌ها نماي آسمان و در بعضي از آن‌ها نماي زمين ديده شود. به اين ترتيب چشم مخاطب در حال گردش در فضا است و با وجود يکنواخت بودن مناظر و رنگ‌ها، احساس خستگي نمي‌کند.

بازي سايه‌ها

نمايشگاه آثار شيدا محمودي در گالري نگاه برپاست. آنچه در آثار اين مجموعه ديده مي‌شود مجموعه‌اي از فرم‌هاي تخت است که در کادر تکرار شده و يک ترکيب‌بندي نسبتاً شلوغ را به وجود آورده‌اند. سيلوئت بدن انسان در کنار فرم‌هايي از گياهان، صندلي‌ها، نرده‌ها و... ديده مي‌شود که همگي از سطوح تخت به وجود آمده‌اند و در ميان سطوح تخت ديوارها و ستون‌ها قرار دارند.

دوبعدي بودن فضا و نبود حجم در اشياء و اندام‌ها، ناشي از آن است که نقاش به جاي ترسيم کردن عناصر اصلي، سايه آن‌ها را که بر روي زمين يا ديوارها افتاده به نمايش کشيده است. سايه‌هاي تخت که کشيده شده و تغيير فرم داده‌اند و با تغيير جهت نور، شکل آن‌ها نيز تغيير مي‌کند، در صفحه تکرار شده و به‌اين‌ترتيب گذر زمان را نيز به تصوير مي‌کشند. فيگوري که در يک گوشه کادر قرار دارد لحظاتي بعد به مرکز تصوير حرکت مي‌کند و دقايقي ديگر به گوشته ديگري مي‌رسد تا سرانجام از کادر خارج شود، و به‌اين‌ترتيب در هر حرکت و با افتادن سايه روي هر سطح، شکل متفاوتي پيدا مي‌کند.

نمايشگاه آثار شيدا محمودي ابهري در گالري نگاه

نقاش با کنار هم قرار دادن سايه‌هاي يک عنصر که در لحظات مختلف به وجود آمده‌اند، تصويري متحرک و پويا به وجود آورده است و حتي با ترکيب کردن سايه‌ها روي يکديگر، به فرم‌هاي جديدي دست‌يافته است. تعدادي از آثار او نيز طراحي‌هاي کوچکي هستند که با حذف رنگ و صرفا با تناليته خاکستري، بازي نورها و سايه‌ها را نشان مي‌دهد.

نمايشگاه آثار شيدا محمودي تا 29 بهمن در گالري نگاه برگزار مي‌شود. گالري نگاه در خيابان مطهري، خيابان جم (فجر)، خيابان غفاري، شماره 644 واقع شده است.

نمادهايي از انسان

نمايشگاه نقاشي سوگل کاشاني با عنوان «تن همه چيز است» در گالري اين جا برپاست. آنچه در وهله اول در آثار اين مجموعه به چشم مي‌آيد، درختان سروي است که از بستر اصلي خود جدا شده و در فضايي خالي قرار گرفته‌اند. اين سروها برآمده از نگارگري هستند و نحوه نمايش آن‌ها يادآور مينياتورهاي ظريف و رنگارنگي است که در تاريخ ايران جايگاه مهمي دارند، بااين‌حال نقاش با حذف رنگ از اين آثار و اکتفا به تناليته خاکستري، فضايي کاملا متفاوت را به وجود آورده است. تنها نشانه‌اي که از نگارگري در اين آثار موجود است، کادرهاي هندسي و تقسيم‌بندي‌هايي است که به صورت تغيير يافته و ساده شده در کنار درختان ديده مي‌شود.

درخت سرو يکي از عناصر ثابت در بيشتر آثار نگارگري بوده، بااين‌حال هميشه حضوري در حاشيه داشته است. اما اين بار سرو داراي نقش اصلي است و با حذف ساير عناصر مينياتور، در صفحه خودنمايي مي‌کند. کاشاني با دقت و ظرافت به ترسيم خطوط ريزي پرداخته که درختاني انبوه را شکل مي‌دهند، با اين حال اين نقاشي‌ها طبيعت پردازانه نيستند و درخت سرو به عنوان نمادي از انسان ديده مي‌شود. بر اين اساس واکنش‌هاي آن به اتفاقات پيرامون نيز مي‌تواند جنبه انساني پيدا کند. اگر زخمي بر سرو وارد شده، خون قرمزش روي کاغذ جاري مي‌شود و زماني که جان داده است، مانند جسدي روي زمين مي‌افتد.

بخش ديگري از آثار اين مجموعه شامل تصاويري از فرم‌هاي ناشناخته است. در اين آثار رنگ به طور کلي حذف شده و تنها با خاکستري ملايمي مواجه هستيم که فرم‌هايي آزاد را به وجود آورده است. اگرچه شکل مشخصي ارائه نمي‌شود اما فرم کلي آن‌ها شبيه فيگور انسان است و با توجه به عنوان نمايشگاه نيز مي‌توان اين‌طور برداشت کرد که کاشاني در اين آثار نيز به انسان پرداخته است. آدم‌هايي بدون سر و دست و پا که خطي نازک به بدن آن‌ها وارد شده و آسيبي به تن و روان آن‌ها رسانده است.

نمايشگاه نقاشي سوگل کاشاني تا 1 اسفند در گالري اين جا به نشاني خيابان کريم خان زند، ميرزاي شيرازي، شماره 95 برپاست.

تاريخ بشر

نمايشگاه نقاشي پيام فيروزي با عنوان «هبوط» در گالري فرمانفرما برپاست. فيروزي در اين آثار فيگوراتيو به چگونگي حضور انسان بر روي زمين پرداخته و ارتباط او با ساير عناصر و موجودات را نشان مي‌دهد. انسان در اين آثار تفاوت چنداني با شرايط اوليه زندگي خود روي زمين ندارد و گويي تمام تجربيات او در طول تاريخ، به اعمال و رفتارهاي خاصي محدود مي‌شود. او به سادگي پارچه‌اي را بر تن خود انداخته و لوازمي ابتدايي در اطرافش دارد. تفاوت زن و مرد در اين آدم‌ها وجود ندارد و حتي چهره آن‌ها نيز ديده نمي‌شود. اغلب آن‌ها صورتي صاف دارند يا عناصر ديگري مانند ماهي روي صورتشان قرار گرفته است.

آدم‌ها در فضايي نامشخص حضور دارند. زمينه تخت اطراف آن‌ها گاه نشاني از طبيعت دارد و گاه به نظر مي‌رسد در فضاي بسته خانه قرار دارند. با اين حال مي‌توان ظروف سفالي را به عنوان يکي از اولين دست‌ساخته‌هاي بشر در اطراف آن‌ها ديد. گاه نشانه‌هاي آشنا شدن انسان با محيط پيرامونش به صورت آدمي ديده مي‌شود که در کنار يک کاکتوس قرار گرفته و به خارهاي آن انگشت ميزند و خونش بر زمين مي‌ريزد، و گاه ارتباط او با ساير جانداران، مانند پرنده و ماهي ديده مي‌شود. نشانه‌هايي از نزاع ميان آدم‌ها نيز در اين آثار وجود دارد. در يک تابلو با چهار شخص مواجه مي‌شويم که هرکدام تخته‌سنگي در دست دارند و به نظر مي‌رسد قصد دارند آن‌ها را به سر ديگري بکوبند.

نمايشگاه نقاشي پيام فيروزي تا 1 اسفند در گالري فرمانفرما به نشاني خيابان کريم‌خان زند، خردمند شمالي، کوچه اعرابي 2 برپاست.